We hadden een klein idee van wat het zou kunnen zijn toen ze een kleine arena optrokken dicht bij onze verblijfplaats in Malaucène...
maar dat het zo indrukwekkend zou zijn, hadden we nooit durven vermoeden.
In de ochtend werden er witte paarden opgetuigd en
kleine zwarte koetjes/stiertjes, maar ook drie grote zwarte stieren, in camions kwamen toe.
In kleine stoet vertrokken ze - la manade Agu- naar het dorpscentrum.
Daar bleken er al zware hekken klaar te staan in een afgesloten parcours tussen twee veewagens,
waar vele toeschouwers zich van een mooi plekje hadden voorzien.
Wij namen plaats pal aan één van de twee veewagens, zodat we veel konden zien.
En het voordeel van die hekken was dat je er gewoon door kon stappen zodat je het spektakel ook kon zien als ze iets verder weg waren.
Wat was dat spektakel - de Abrivado en Bandido - dan?
Een lokale fanaat vertelde ons dat de Provençaalse traditie wil dat de 'gardians' met hun paarden de grote stieren door het dorpscentrum jagen om te laten zien dat zij controle hebben over deze (vroeger) wilde dieren.
Vroeger brachten ze namelijk zo de stieren van de velden naar de arena (Abrivado) en terug (Bandido).
Bij voorkeur reden de gardians in V-vorm,
zodat de stier aan hoog tempo volgde.
Reden hiervoor was dat er in de dorpen nogal eens kwajongens (atrapaïre) bleken te zijn die graag deze stieren wilden laten ontsnappen om er zich dan mee te amuseren.
De atrapaïre trekken aan de staarten en springen zelfs op de stieren om hun te laten ontsnappen.
Net om dit te vermijden moest het tempo dus zo hoog mogelijk liggen.
Dezer dagen wordt dit dan ook nagebootst tijdens zo'n Fêtes Taurines.
Indrukwekkend.
France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.
