France 35 § St Tropez - le petit bateau §

Een heerschap uit London met een geweldig gevoel voor humor of onkunde der franse taal lag die dag aangemeerd de Quai in St Tropez ;-)

Wij keken ook onze ogen uit en keurden en kozen à volonté...

en droomden heel even weg ;-)

Ook brommers, scooters en moto's in alle maten en vormen staan klaar voor de massakeuring...

Maar kom, dit is toch wel echt wishful thinking...

Hoe secret is uw leven als je met een gigantisch jacht in de oude haven van St Tropez aanmeert?!

France 34 § Saint-Tropez - Eglise Notre-Dame de l'Assomption §

Uitgaand van een uiterst vermoeiende zomer waarin een hele meute zongebrande lichamen het uiterste van haar vragen, gunt zonlief zich zeer af en toe een dagje rust achter de wolken.

Ideaal om rustig St Tropez te verkennen, waar het toeristenvolk zich in deze tijd van het jaar direct met tweederden vermindert van zodra de zonnestralen zich even durven te verbergen.

Het deel toeristen dat toch nog de ietwat bedrukte dag trotseert, houdt zich op aan de Quai Jean-Jaurès, ook wel gekend als de Quai m'as tu vu (... of het 'bootje' dat bij mij hoort ;-) maar later meer daarover), 

en vergeet dat er veel moois te ontdekken valt in het stadje zelf.

In de kronkelende, oplopende middeleeuwse -vol van kunstgallerijtjes en gezellige, kleinschalige(re) restaurantjes voorziene- straatjes van St Tropez, kijk je best af en toe ook eens naar omhoog, want plots kom je de van ver St Tropez-typerende geel en oranje kerk tegen,  de Eglise Notre-Dame de l'Assomption.

Mijn fototoestel kon een mooie enkele Fransoos in het middenbeeld vangen en geeft in sepia de mysterieuze sfeer van deze zeldzame rustige dagen weer.

In kleur heeft het beeld iets mistroostigs, duidelijk verlangend naar de mooie gloed die de zon de kerk en al haar kleurrijke buren geeft.

April 2013.

France 33 § Kreupelhout §

De winter zorgt steeds voor veel kreupelhout, 

prachtig gladgeschoren door de zilte en bij tijden woeste maar anders zo vredige Middellandse Zee.

Een schaduwplek op het strand van Bonne Terrasse is één van de vele prachtige maaksels die mogelijk zijn met dit prachtige hout.

Ik droom van een prachtige lichtconstructie met kreupelhout voor boven onze livingtafel...

France 32 § Sentier du Littoral §

Vanaf Cap Camarat, kan je de bekende Sentier du Littoral, vervolgen tot aan Bonne Terrasse, een klein stukje van Ramatuelle, vooraleer je de overbekende Plages Tropéziennes (te beginnen met Pampelonne dat eigenlijk nog bij Ramatuelle hoort) bereikt.

De sentier du Littoral laat je toe om de hele kust van de Middellandse zee te verkennen, via rotsen en stranden en zorgt gegarandeerd voor de nodige ooohs en aahs onderweg.

 

April 2013.

France 31 § Cap Camarat §

Jaaa, u leest het goed...
France!

We hebben er net onze 2 weken 'testvakantie' aan de Côte D'azur opzitten en de aloude liefde (zoals u in augustus al kon lezen en zien, of hier) laait weer hoog op ;-)

En om tussen alle dagelijkse beslommeringen, fijne voorbereidingen, stiksels, kooksels, frutsels en alle andere leuke of minder leuke dingen door, dat wat zich afspeelt in ons hart, nog wat kracht bij te zetten, heb ik besloten om de dagen die ons nog resten tot ons jaartje weg (lees hier), te vullen met foto's met of zonder tekst van onze douce France!

Zo, een mondvol om te zeggen dat de nummertjes bij de titel France zullen oplopen tot en met een schoon rond getal, alvorens we aan ons grote avontuur beginnen.

Hopelijk geniet u ook deze keer weer mee ...

Eindigen deden we op 30 met de pracht der eenvoud.

Aanvangen met 31 doen we met dezelfde eenvoud.

Le grand bleu,
(niet de film ;-))
de Middellandse Zee,
onevenaarbaar.

Azuur.

Helder.

Perfect gematcht met een staalblauwe hemel.
Een oogverblindende zonsopkomst.
Een diamanten schitterend wateroppervlak.
Een groen onbewoond eiland (met horden meeuwen) op enkele meters voor de rotsige kust.
Een gehavend pad ernaartoe.
Zon- en zoutgebleekte zandkleurige rotsen.
Groene, grijze en rode stugge begroeiing, 
weerstand biedend aan de kracht der natuur.
Een horizon die onze ronde Aarde verklapt. 


De eerste zonnestralen die ons verblinden.
Een enkel zeilertje.

Cap Camarat.
De afdaling vanaf de vuurtoren.

Stilte.
Het krieken van de dag op z'n Azuurs.

April 2013.

De Olijvengaard * Carol Drinkwater

Mmm had ik ooit al gezegd hoe zot ik van Ma douce France ben?!

Ik ging deze week gretig op zoek naar goed inspirerend leesvoer voor op mijn nachttafeltje  en ontdekte in de bib een triologie die me op het lijf geschreven lijkt...

Vanaf dit weekend geniet ik van de eerste bladzijden van deel 1:

Titel: De Olijvengaard
Auteur: Carol Drinkwater
Gebundeld: De olijfgaard - De Olijventijd - De Olijvenoogst
1047 bladzijden
Uitgeverij: House of Books
ISBN: 90-443-1565-X
Wat:

In De Olijfgaard lees je hoe Carol en Michel verliefd worden op een vervallen villa, temidden van een verwaarloosde olijfgaard op vier hectare grond. De oorspronkelijk Italiaanse eigenaars hadden deze villa Appassionata genoemd, naar een muziekterm die betekent: met hartstocht. En met deze overweldigende emotie storten zij zich in het avontuur om de villa mét olijfgaard weer in oude glorie terug te brengen. Daarnaast probeert Carol een goede stiefmoeder te zijn voor de twee dochters van Michel, Clarisse en Vanessa, die weliswaar niet bij hun wonen maar regelmatig op bezoek komen. Alsof dat niet genoeg is, probeert Carol haar carrière als actrice voort te zetten, haar draai te vinden op het Franse platteland en van een stuk verwilderde grond een bloeiende olijfgaard te maken. Op sfeervolle wijze beschrijft Carol alle ups en downs in deze fase van haar leven.

Een echte aanrader!

France 30 § Simpel §

Het laatste bericht van deze 30 dagen France...

En eindigen doen we niet met grote toeters, bellen, veel kleur en een overdonderend feestgedruis...

neen, in alle eenvoud vind ik alles het mooist in ma douce France.

SIMPEL.

Of toch net niet.

Want het is een truuk om alles tot de essentie te herleiden in alle natuurlijkheid en dan tot deze pracht(vakantie)woning te komen

tegen de rots, in dezelfde kleuren, gekleefd. 

Niet groot, geen zwembad, geen frullekes,

en toch ideaal.

PERFECT.

In mijn ogen.

Aangevuld met mooie spulletjes uit het brocantewinkeltje aan de overkant.

En zo ben ik (even) weg, in mijn dromen mijn dromen aan het najagen...

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.