France 16 § Chez Laurette §

16 dagen ver werd het wel eens hoogtijd om een goe restaurantje in de verf te zetten.

In Malaucène kun je op woensdag na de markt zeer rustig tafelen bij Chez Laurette, gezellig buiten onder het rieten dak en de dikke platanen.

Op andere dagen kan je nog wel eens wat verkeer zien passeren. 

Verfijnde gerechten, maar ook een spaghetti of lasagne behoren tot de mogelijkheden.

Vroeger waren er ook pizza's, vandaar dat er ook nog pizzeria in hun naam staat.

's Middags kan je een magnifiek lekker menuutje bestellen voor zeer franse (dus voordelige) prijzen.

Er zijn ook kindermenu's die de moeite waard zijn

en wat dus zoveel betekent als dat je met je gamins welkom bent.

Hoewel onderstaand tafereeltje helemaal niet de bedoeling is, uiteraard,
tenzij de temperaturen de 35° overschrijden.

Ah enne,

een bouteille d'eau mag je altijd vragen in Frankrijk,

dat is eigenlijk een vanzelfsprekendheid bij je lunch of diner met wijn.

En o ja, het is nog gratis ook.

Brengt ons bij die keer dat we een babbeltje sloegen met een oudere fransman die zich verwonderde over het feit dat je in België altijd moet betalen voor water en dat het dan nog veel kost ook...

Eigenlijk, feitelijk,

wie zijn hier de zotten?

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 15 § dorpsterras §

Af en toe,

of alez ja,

altijd,

als we aan Frankrijk denken,

of in Frankrijk zijn,

dromen we stilletjes,

maar eigenlijk luidop met elkaar,

weg,

en dromen van een huisje in de Provence.

Dat huisje, 

liefst authentiek,

daar hoort een prachtlocatie bij,

zoals afgelegen,

maar niet te,

zodat we te voet naar de bakker kunnen gaan,

of zoals in een klein dorpje,

met veel charme

en dus gegarandeerd dicht genoeg bij de bakker.

Nu, terwijl ik door mijn foto's ging,

merkte ik dit perfecte dorpsterras in het centrum van Malaucène.

En net daarboven, vanwaar ik de foto nam,

daar stond een authentiek klein huisje te koop,

perfect voor een winkeltje,

met terrasje voor de hete dagen,

pal aan de oude wasplaats,

en net voor de beklimming naar de point de vue.

 

En als je opkijkt, dan zie je dit:

 

OK, nergens bespeur je de Mont Ventoux, maar je voelt dat de reus van de Provence  zich schuilhoudt achter de rotsen en bossen...

Anders dan ik het zou doen,

maar toch de schattige pastelkleurige foto waard:

 

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 14 § Les Baux-de-Provence §

Behorende tot de groep van 'un des ples beaux villages de France' is het stadje uiteraard wondermooi maar niet zoals zijn naam vaak verkeerdelijk doet vermoeden...

want Baux is niet beaux ...

Baux staat voor de naam van één van de machtigste families uit de Provence in de Middeleeuwen .

Zij waren het die hier toen een kasteel  bovenop  een gigantische  rotsformatie lieten bouwen.

Slim want zo was het kasteel niet inneembaar en hadden ze een prachtig zicht over de Provence, les Alpilles, de Camargue,

en zagen ze zelfs tot aan de Middellandse Zee.

Les Baux is dus gelegen temidden van die Alpilles,

wat zoveel wil zeggen als 'kleine Alpen' 

 in het zuiden van de Provence.

Terwijl je via de trappen en steegjes klimt naar het kasteel, is er een mysterieuze schoonheid die uitgaat van de eenheid tussen natuur, historiek en mens. De Provençaalse gezelligheid overheerst alles.

Savourer.

 

« ...j'avais la nostalgie des pins et des oliviers [...] Tout parle ici de ligne et d'éternité." "Je ne sais pas de lieu plus admirable que Les Baux. Ce paysage nous sépare de tout ce qui nous offense [...] Il nous rend à la plus haute part de nous-mêmes, la seule réelle ; il nous en fait une vocation [...] Aux Baux, la grandeur a du charme et le charme est plein de grandeur." 
André Suarez lettre à Antoine Bourdelle 

 

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 13 § Toujours samedi in Bédoin §

... of tous les jours samedi?

In ieder geval kreeg ik dit jaar in Bédoin nog eens hele fijne post!

Zo mooi verpakt dat je het amper durft open te doen...

Ik wist eigenlijk wel wat erin zat maar blokkeerde professioneel mijn gedachtengoed om nog meer van de voorpret te kunnen genieten.

Droog, droog , droog, ... dat betekent dus gene BBQ maar wel zo'n magnifiek pakske met daarin een oud maar volledig mooi naaldenkartonnetje met rozekes om van te genieten.
Ook goed, he.
Of dat was het toch tot onze maag begon te protesteren...

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 12 § de liefde §

... tussen broer en zus kan best wel intens zijn!

In Sauve werd dat nogmaals spontaan bewezen.

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 11 § Maille-moutarde au miel §

In Frankrijk kun je ongebreideld op eender welk klein stukje rots, grasland, bos, (bij voorkeur vijgen-)boompje of iets dergelijks, uzelve neerplanten en van een simpel picnickske genieten.

De eerste picknickskes zijn bij ons altijd nog redelijk vlaamsch getint -zoals deze op onze eerste stopplaats van dit jaar-

met

mijn favo oude kaas (de Grimbergse),

een zelfgebakken boerenbroodje (bij gebrek aan een Franse bakker op de snellere wegen), 

met uiteraard een onmisbare kleine franse touche, zoals mijn favo mosterd van Dijon: Maille au miel. 

 Kleine noot: ik heb nog bijzonder veel mosterdsoorten van Maille te ontdekken maar deze unieke combinatie van het zachte van die heerlijke zoet honing met die straffe smaak van de originele mosterd zal nooit van zijn troon te stoten zijn.

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.

France 10 § St-Hippolyte-du-Fort §

St-Hippolyte-du-Fort geldt als één van de poorten tot de Cévennes.

Wij onthouden vooral de gezellige markt en brocantezaakjes,

waar we oude replica's van oude postkaartjes en prachtige unieke wit-blauw gespiraalde keramieken schalen kochten,

(waarvan later meer beeldmateriaal).

De markt is op vrijdag.

En de inwoners van St-Hippo? Die noemen ze eenvoudigweg cigalois en cigaloises in plaats van de verwachte St-Hipploytiens... En waarom? Er doen drie of vier versies de ronde maar ik vond de naam op zich al het vermelden waard.

 

Hoewel...er loopt ook minstens één schelm rond die schone 'cabriogeitjes' durft te 'begraffitiën' !

France is mijn eigenste jaarproject, waarin ik mijn amour pour toujours in woord en beeld tracht te vatten.