Terwijl ik aan mijn foto-albums van vorig jaar, Congé des Gamins, bezig ben, bots ik af en toe op foto's of verhalen die ik best wel eens had willen bloggen.
Vandaag nemen we jullie mee naar het minder gekende Malemort-du-Comtat, een piepklein slaperig dorpje, gelegen tussen de gekendere dorpjes Mazan en Venasque.
Het dorpje zelf is typisch Frans maar niet toeristisch.
Er staat wel een oude olijfpers, die allle aandacht van onze gamins trok.
We hadden er de eer te logeren bij een ongelooflijk sympathiek koppel kersenboeren,
- meer daarover lees je hier -.
We arriveerden in de vooravond, eigenlijk net nadat hun bloedhete plukdag erop zat. Zij brengen bijna alles naar de coöperatieve dus waren er die dag geen kersen in huis. Logeren zonder hun kersen te proeven, dat bestaat bij hen niet, dus vertrok de man ogenblikkelijk om voor ons verse kersen te gaan plukken. De gamins kregen elk een speciaal bakje vol 'belges' (dikke zoete kersensoort) waar ze ongelooflijk blij mee waren.
Het plekje dat voor onze mobilhome gereserveerd werd, was piepklein maar groots van sfeer. We mochten naar hartelust van hun speeltuintje en de rest van de tuin en wijngaarden gebruik maken. We hadden zelfs zicht op de Mont Ventoux ;-)
De gamins voelden de overweldigende gentillesse van dit eenvoudige koppel en maakten prachtige tekeningen om hen te bedanken.
Tot op deze ochtend genieten we nog van hun producten na, want we kochten redelijk wat voorraad van hun superzoete kersenconfituur. Ideaal om eraan herinnerd te worden hoe rijk een eenvoudig leven kan zijn.
En terwijl ik dit schrijf, leest u weer een vlaamse blogtekst.
Ik hou van eenvoud en toen mij meerdere malen gevraagd werd om ook ineens engelstalig te schrijven - 'translate' kan nogal eens rare dingen doen met mijn teksten - koos ik resoluut voor ééntalige kortere teksten.
Niet iedereen bleek hier even tevreden mee.
Maar ik hou nog steeds van (franse, engels, vlaamse) teksten en soms lukt het mij gewoon beter in mijn eigen moedertaal, dus vandaar de keuze om toch maar èn vlaams èn engels te voorzien...
***
while making our photoalbums,
I found these pics taking at a less known little Provençal town.
They were taking at Malemort du Comtat, where we had the chance of passing one night at the kindest couple of cherryfarmers.
This morning, we ate some more of their cherrymarmelade,
of which we bought a lot back then.
It reminds us of how rich a simple life can be.
